فن آوری، همچون سایر پدیده های بشری یا طبیعی، محتاج تأمل فلسفی و اندیشیدن در حوزه فلسفه فن آوری است . آموزش فن آوری. از جمله ، در گرو آن است که چنین تأملی با دقت کافی صورت پذیرد. گونه های مختلف فلسفه فن آوری ، نیازمند بحث و بررسی است زیرا برخی از آنها شهرت یافته اند و در عمل ، ذهن ما را در قالب خرد شکل می دهند. در این مقاله ، دو گونه از فلسفه های فن آوری مورد بررسی قرار گرفته و از گونه سومی حمایت شده است . در گونه نخست ، فن آوری چون امری طبیعی . خنثی در نظر گرفته میشود که به لحاظ ارزشی خنثی است و تأثیر یک جانبه بر فرهنگ دارد. در گونه دوم ، فن آوری چون امری فرهنگی - تک ارزشی لحاظ میشود که ارزش غالب بر آن ناشی از عقلانیت ابزاری و گرایش به تصرف و تسلط است . درگونة سوم ، فن آوری چون امری طبیعی - فرهنگی - چند ارزشی در نظر گرفته میشود. فن آروی در یک لایه ، از طبیعت ذهن و ضمیر آدمی نشأت مییابد اما با قرار داشتن در چارچوب فرهنگ شکل ارزشی نیز مییابد. و در این خصیصه ، برخلاف رویکرد دوم ، نظر بر چند ارزشی بودن آن است . با قبول رویکرد سوم ، اقتضاهای آن در آموزش فن آوری مورد بحث قرار گرفته است . بر این اساس ، آموزش فن آوری را نباید به مهارت آموزی محدود کرد. زیرا هم مستلزم دسترسی به دانشهای مرتبط با فن آوری و هم متلزم ایجاد گرایش های اجتماعی، اخلاقی، و جهان شناختی است .

لقد استوفی الکلام ابن ابی الحدید فی بحثه الفرید (فن المقابله) من حیث التقسیم المنطقی للموضوع، و بیان اجزائه المرتبه علیه، مشفعا کلامه بشواهد قرآنیه و نبویه و علویه و شعریه و من شعر الشعرا، و لم اجد احدا من العلما قام بادا حق الحث و التنقیب کابن ابی الحدید، و لکنک تری شتات کلام هنا و هناک نشیر الی بعضها لما فیه من دقائق الفکر لاصحاب النظر: اولا: تعریف المقابله: قال السکاکی (هی ان تجمع بین شیئین متوافقین او اکثر، و بین ضیدهما، ثم اذا اشرطت هنا شرطا شرطت هناک ضده کقوله عز و علا: (فاما من اعطی و اتقی و صدق بالحسنی فسنیسره للیسری و اما من بخل و استغنی و کذب بالحسنی فسنیسره للعسری) (اللیل /10)، لما جعل التیسیر مشترکا بین الاعطا والاتقا و التصدیق جعل ضده و هو التعسیر مشترکا بین اضداد تلک، و هی المنع و الاستغنا و التکذیب).ثانیا: استعمالها و شرطها: قال ابن رشیق: (اصلها ترتیب الکلام علی ما یجب، فیعطی اول الکلام ما یلیق به اولا، و آخره ما یلیق به آخرا، و یاتی فی الموافق بما یوافقه و فی المخالف بما یخالفه. و اکثر ما تجی المقابله فی الاضداد، فاذا جاوز الطباق ضدین کان مقابله. مثال ذلک ما انشده قدامه لبعض الشعرا، و هو:فیا عجبا کیف اتفقنا فناصح                             و فی و مطوی علی الغل غادر ...

مذاکره به عنوان یکی از روش های بین الدول در حل مسالمت آمیز اختلاف های بین المللی است که به لحاظ برخورداری آن از قدرت تاثیر گذاری مطلوب، مورد اقبال جامعه بین المللی است. توسل به این روش، بعضا به عنوان یگانه راه حل و بعضا نیز به عنوان پیش شرط اقدام به سایر طرق حقوقی است. علیرغم تغییرات شگرف در بخش های دیپلماسی که با سیر زمان صورت گرفته است تغییر چندان ملموس و فاحشی در این روش نسبت به زمان گذشته به چشم نمی خورد. لیکن به دلیل اهمیت و پویایی آن شاید بیشتر از سابق مورد توجه قرار گرفته است. پرداختن به این روش قاعدتا مستلزم وجود دو عنصر ”منافع مشترک“  و ”مسائل تعارض“  است و بر حسب اهداف و طرفین آن قابل دسته بندی بوده و خود دارای فرایند اجرائی مختلفی می باشد که در صورت تقید و پای بندی به آنها به مثبت بودن نتیجه اعمال این روش قابل تضمین خواهد بود. در این میان شخص مذاکره کننده نیز باید متصف به صفت های معین و مشخص باشد که در صورت جمع آن شرایط سهم به سزائی در جلوگیری از تنش های بین المللی و پیشرفت آن خواهد داشت. از این رو می باید ارزش واقعی و اهمیت مطلوب این روش به صورت مطلوب احراز و ظرافت های آن به ضمیه درک و مقررات آن به صورت صحیح عمل شود.

هدف: مطالعه تصاویر آینده، از موضوعات مورد توجه حوزه میان رشته ای آینده پژوهی است. تعدادی از آینده پژوهان برجسته دنیا؛ ازجمله فردپولاک، جیمز دیتور، وندل بل، سهیل عنایت الله و دیگران، به مطالعه تصاویر آینده توجه کرده اند. سینما از جمله اصلی ترین منابع تولید تصاویر آینده است. در این مقاله، تصویری تحلیل خواهد شد که در فیلم انیمیشن «تهران 1500» از فناوری یک قرن آینده ایران برساخته شده است. روش: روش بکار برده شده، تحلیل گفتمان است که با استفاده از وجهه انتقادی آن تلاش ‏شد تصاویر آینده واسازی شود. یافته ها: تحلیل گفتمان نشان داد، این فیلم بازتولیدی از گفتمان فن دوستی و حتی فناوری گرایی است که در سینمای علمی – تخیلی غربی سابقه طولانی دارد. از این جهت، با قرض گرفتن مفهوم «آینده مستعمل» از سهیل ‏عنایت الله، می توان مدعی شد که فیلم، آینده مستعملِ غربی را که در دهه های گذشته به عنوان آینده شهرهای بزرگ دنیا بخصوص در امریکا و سایر کشورهای پیشرو فناوری تصویر شده بود، برای آینده تهران در نظر می گیرد. این در حالی است که تلاش شده، با دادن رنگ و لعاب به ظاهر اسلامی – ایرانی در پوسته بیرونی شهر، این تقلید بنیادین پوشانده شود. نتیجه گیری: در این‏ گونه فیلم‏ ها، تنها وجوه تکنیکی، جلوه‏ های ویژه جذاب و فنون سینمایی پیشرفته اهمیت ندارد و فراتر از آن باید به تصاویر ذهنی که می‏ تواند در مخاطب ایجاد شود، توجه کرد.